‌
در بهترین حالتِ ممکن خواهی بود ؛
وقتی که با خودت کنار آمده باشی ...
با خودت که کنار بیایی ؛ دلیلی برای آشفتگی و خشم ، نمی یابی ، تفاوت ها را درک می کنی ، نظرهای مخالف را می‌شنوی ، از بی منطق بودن ها متعجب می شوی اما خم به ابرو نمی‌آوری و سعی نمی‌کنی همه چیز و همه کس را تغییر دهی ، چون به نظم ، آرامش و انسجام درونی رسیده‌ای.
و جان نمی‌کَنی برای اثبات عقایدت ، چون آن‌ها را برای آرامش و حالِ خوبِ خودت می خواهی ،
و جان نمی‌کنی برای اثبات خودت ، چون خودت را همینگونه که هست ، پذیرفته ای و برایت مهم نیست دیگران از یک آدم ، چه انتظاری دارند .
چون باور داری که اولویت ؛ انتظار تو از کسی‌ست که می خواهی باشی !
تو خودت را دوست خواهی داشت و اگر تغییری مثبت و رو به جلو داشته باشی،
فقط و فقط برای آدمِ بهتری شدن خواهد بود،
آدمی بهتر از روزِ قبل شدن ...
نه برای بهتر از دیگران بودن،
چون تو در رقابت با کسی نیستی !
با خودت که کنار بیایی،
دنیا زیباتر از چیزی می شود که فکرش را می‌کردی .
دیگر دلت نمی‌گیرد از آدم هایی که هم باور و هم فکر تو نیستند و اتفاقاتی که برخلاف میل تو می افتند ،
دیگر دلت نمی گیرد از بدی‌های گاه گاه و مشکلات مقطعی ،
دنیا راهِ خودش را می‌رود و طبیعی است که همه چیز مطابق باورهای تو نباشد!
یک دنیاست و میلیاردها آدم،
میلیاردها سلیقه و میلیاردها هدف !
تو در دنیای خودت به خوب بودنت ادامه می دهی ، باورهایت را به سمت بهتر شدن می‌بری و اجازه نمی‌دهی حساسیت‌های بیهوده، روزهای تو را تباه کنند .
روزی که با خودت کنار بیایی خواهی دید که زندگی آن‌قدرها که فکر می‌کردی پیچیده نیست !
و در بهترین حالت ممکن خواهی بود،
و در بهترین حالت ممکن خواهی زیست ...
.