پیدایش دایناسور ها

داشتن جثه بزرگ و قدرتمند دایناسورها، سلطنت این موجودات غول پیکر را تضمین کرد، به طوری که هیچ یک از موجودات قبل و بعد از آنها این توانایی را نداشته اند.

تصور کنید حتی بچه دایناسورهای تازه از تخم بیرون آمده هم جثه بزرگتری نسبت به پستانداران داشتند!

مجموعه کامل مستند نبرد ژوراسیک

Jurassic Fight Club یا مستند دایناسورها در دوران ژوراسیک یک مجموعه مستند تلویزیونی آمریکایی است که توسط شبکه History Chanel تولید و پخش شده است.
این مجموعه در سال ۲۰۱۲ توسط شبکه تلویزیونی منوتو با عنوان نبرد ژوراسیک به زبان فارسی دوبله و پخش گردید.

صحنه هایی از این مستند فوق العاده درباره دایناسور ها را با هم ببینیم…

هر قسمت از این مجموعه مستند شامل یک پرونده پزشکی قانونی از یک نبرد قبل از تاریخ است.
بر اساس شواهد فسیلی و تجزیه و تحلیل دیرینه شناسی، یک نمایش کامپیوتری از نبرد شبیه سازی میشود.
در بیشتر موارد ، نبردها براساس یافته های فسیلی واقعی استوار است ، اگرچه در برخی قسمت ها نیز ، دانشمندان به سادگی دو حیوان پیش از تاریخ معاصر را بر علیه یکدیگر قرار می دهند.

تقریبا در نیمه های اولیه قرن بیستم، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که دایناسور ها، جانوارانی خنگ، خون سرد و تنبل هستند.

با قبول این نظریه سوالاتی از این قبیل مطرح گردید:

پستانداران که جاندارانی خون گرم، هوشیار و فعال هستند چرا برای مبارزه با دایناسور ها به قلمروشان نیامده اند؟

و جواب این سوال میتواند احتمال این که دایناسورها خود فعال و خون گرم و هوشیار و چابک بوده اند، باشد.

با بررسی استخوان های آنها و مقایسه با استخوان های چهار پایان خون سرد و خون گرم امروزی، مجراهایی که نشان دهنده خون گرم بودن آنها باشد، شناسایی شد.

جثه بزرگ و خونگرم بودن دایناسورها باعث شدبود آنها نیز مانند پستانداران خونگرم امروزی، به غذای زیادی نیاز داشته باشند.

دایناسور ها بزرگ جثه بودند و با وجود انقراض های گوناگون که باعث کاهش تنوع آنها شد، بزرگی خود را از دست ندادند و همین موضوع باعث شد تا موقعیت خود را در بین دیگر حیوانات حفظ کرده و دودمان های لازم و اصلی را فراهم کنند تا فرگشت (تکامل) دوباره از آنها جانوارن بزرگتری را بوجود آورد.

با این وجود با رخداد انقراض کرتاسه، حکومت با شکوه دایناسورها از بین رفت و فرصت برای ورود پستانداران به مناطق مسکونی و خالی بوجود آمد و باعث چیرگی آنها بر محیط خشکی شد.

رژیم غذایی دایناسورها

آیا همه دایناسورها گوشتخوار بودند؟

درست است که دایناسورهای گوشتخوار در بین مردم شناخته ترند ولی جالب است بدانید حدود ۶۵% دایناسورها گیاه خوار بوده اند!

در زنجیره غذایی، برای اینکه انتقال انرژی غذایی کافی باشد، باید موجوداتی که در سطح های پایین تر زنجیره غذایی حضور دارند، تعداشان بیشتر از سطح های بالای زنجیره باشد.

تنوع رژیمی تنها دلیل ثبت این درصد ها نیست، فسیل های کشف شده نیز حاکی از این تنوع در رژیم غذایی هستند، چرا که فسیل های دایناسورهای گیاه خوار کشف شده بیشتر از فسیل دایناسورهای گوشتخوار است.

دندان های دایناسورهای گیاه خوار کُند بودند و برای کندن گیاهان تکامل پیدا کرده بودند، اما بعضی از دندان های آنها هم تخت و صاف هستند که برای آسیاب کردن گیاهان سخت مناسب به نظر میرسند.

علاوه بر این دایناسورهای گیاه خوار، یک کیسه لب هم داشتند که مواد غذایی را برای مدتی در آن ذخیره می‌کزدند.

به دلیل کالری کمی که گیاهان دارند دایناسور های گیاه خوار باید مقدار غذای زیادی مصرف میکردند تا همان مقدار کالری که گوشتخواران بدست می‌آوردند را جذب کنند.

دایناسور های گیاه خوار به علت مقدار غذای مصرفی بالا، دستگاه گوارش بزرگتری نسبت به گوشتخواران داشتند.

مستند دایناسورها - در جستجوى زندگى

دانشمندان دایناسورشناس، در آستانه‌ی این قرار دارند که خون و گوشت را به استخوان‌های به جا مانده از بزرگ‌ترین حیوان شکارچی روی زمین برگردانند، یعنی در حقیقت بتوانند این دایناسور را دوباره زنده کنند!

در این برنامه در جست‌و‌جوی حقایقی درباره‌ی بزرگ‌ترین حیوانی که در روی زمین زیسته هستیم.سلول‌های خونی متعلق به ترسناک‌ترین شکارچی روی زمین، در استخوان پای فسیل شده‌ی یک «تیرانوسور» غول‌پیکر کشف شده…

روش های تشخیص نوع تغذیه دایناسور

متخصصان دیرینه شناسی برای کشف نوع تغذیه دایناسورها، از روش های زیر استفاده میکردند:

مدفوع فسیل شده

مدفوع فسیل شده به تشخیص رفتار های غذایی دایناسور کمک می‌کند.

برای مثال در کانادا مدفوع بزرگی پیدا شده که احتمالا به یک تیرانوسور تعلق داشته.

استخوان های خرد شده در مدفوع نشان از این دارد که تیرانوسور ها غذای خود را کامل نمی بلعیدند بلکه خرد می‌کردند.

مواد فسیل شده داخل معده

این مواد فسیلی سخت و به ندرت پیدا می‌شوند.

از جمله مواد فسیلی پیدا شده، محتوای معده یک باریونیکس است که موجوداتی ماهی مانند و یک دایناسور پرنده مانند در خود دارد.

باریونیکس تنها دایناسوری است که معده کشف شده آن بخش های یک پستاندار کوچک ناشناخته را در خود داشته است.

سنگ معده

با توجه به اینکه ۶۵% درصد از دایناسور ها گیاه خوار هستند، داشتن سنگدان برای کمک به هضم بهتر غذا طبیعی است.

در بین فسیل های پیدا شده، سنگ های سنگدان هم پیدا شده و بررسی آنها اطلاعاتی درمورد تغذیه دایناسور می‌دهد.

این اطلاعات به دانشمندان در پیدا کردن محل زندگی، شرایط آب و هوایی و پوشش گیاهی کمک می‌کند.

ساختمان دندان ها

دندان های یک دایناسور اطلاعات لازم درمورد غذای مصرفی دایناسور را به ما می‌دهد.

دندان ها در دایناسور های گوشتخوار نوک تیز و مناسب برای دریدن و فرو کردن در بدن شکار بودند.

بدلیل تغذیه از استخوان به عنوان منبع غذایی ارزشمند، جایگزینی و تعویض دندان ها در دایناسورهای گوشتخوار هر دو ماه یکبار صورت میگرفته، البته در یکسری از دایناسور ها زمان جایگزینی دندان ها ۱۳ برابر سریعتر بوده است!

دایناسورهای گیاهخوار نیز از دندان های صاف و تخت خود برای کندن و جویدن گیاهان استفاده می‌کردند. البته بعضی از گونه های گیاه خواران نیز در کودکی دندان های تیز شیری گوشخواری و در بلوغ دندان های صاف گیاهخواری داشتند.

زندگی اجتماعی دایناسورها

بعد از کشف تعداد ۳۱ ایگوآنادون که طی فروریزی در زمین غرق شده اند و با توجه به مرگ های توده ای و فسیل های موجود، دانشمندان بر این فرض اند که زندگی دسته جمعی در بین بیشتر دایناسورها رایج بوده است.

روش های جابجایی

فسیل های بدست آمده نشان می‌دهند که دایناسورها حفار نبوده و تعداد کمی از آنها می‌توانستند از درخت بالا بروند.

درک چگونگی جابجایی دایناسور ها به درک مدل سازی رفتار آنها خیلی کمک می‌کند.

تصور و شناخت مردم درمورد دایناسورها

پیش از ثبت اطلاعات دقیق از وجود دایناسورها، قرن ها پیش مردم بدون اینکه درک درستی از دایناسور ها داشته باشند، آنها را به موجودات افسانه ای نسبت می‌دادند.

چینی ها استخوان های آنها را به اژدها نسبت می‌دادند و اروپائیان آنها را موجودات بزرگ و غول آسا که در طوفان ها کشته شدند، میدانستند.

بعد از گذشت دو سال از کشف فسیل اولین گونه یعنی ایگوآنودون، توسط گیدئون مانتل (زمین شناس انگلیسی)، ویلیام باکلند اولین مقاله علمی درمورد دایناسور ها را نوشت.

این موضوع مورد توجه بسیاری در همایش های علمی اروپایی قرار گرفت و باعث شد ریچارد اوون (دیرینه شناس انگلیسی) واژه دایناسور را برای آن اختراع کند.

سوالات متداول درباره دایناسورها

کدام دایناسورها امروز هم زنده هستند؟

از نظر تکاملی ، پرندگان یک گروه زنده از دایناسورها هستند زیرا از نژاد مشترک همه دایناسورها هستند. با این وجود ، به غیر از پرندگان ، هیچ مدرک علمی وجود ندارد که دایناسورها مانند Tyrannosaurus ، Velociraptor ، Apatosaurus ، Stegosaurus یا Triceratops هنوز زنده باشند.

دایناسور به چه معناست؟

کلمه دایناسور به معنی مارمولک وحشتناک است و از واژه های یونانی dino (به معنی وحشتناک) و saur (به معنای مارمولک) آمده است. هنگامی که دانشمندان برای اولین بار فسیل های دایناسور را کشف کردند ، تصور کردند که آنها بقایای مارمولک های بزرگ از گذشته هستند.

دایناسور چه نوع حیوانی است؟

خزندگان دایناسورها خزندگان ماقبل تاریخ هستند که از حدود ۲۴۵ میلیون سال پیش تاکنون بر روی زمین زندگی کرده اند. پرندگان امروزی نیز یک نوع دایناسور هستند زیرا آنها یک جد مشترک با دایناسورهای غیر مرغی دارند.

چه چیزی قبل از دایناسورها بود؟

به دوره قبل از دایناسورها پرمین گفته می شد. اگرچه خزندگان دوزیست به عنوان نسخه های اولیه دایناسورها وجود داشتند ، اما شکل اصلی زندگی تریلوبیت بود ، از نظر بصری جایی بین یک شپش چوبی و یک آرمادیلو. در دوران شکوفایی آنها ۱۵۰۰۰ نوع تریلوبیت وجود داشت.پ

آیا کوسه ها از دایناسورها قدیمی تر هستند؟

کوسه ها به عنوان یک گروه حداقل ۴۲۰ میلیون سال زندگی کرده اند ، به این معنی که از چهار انقراض جمعی جان سالم به در برده اند. این باعث می شود آنها بزرگتر از بشریت ، پیرتر از کوه اورست ، پیرتر از دایناسورها ، حتی بزرگتر از درختان باشند. ممکن است کوسه ها در قرعه کشی زندگی خوش شانس باشند!

کدام حیوان زنده امروز بزرگتر از یک دایناسور است؟

نهنگهای آبی نهنگ های آبی بزرگترین حیواناتی هستند که تاکنون شناخته شده اند. بزرگتر از دایناسورها ، بزرگتر از ماستودون ها ، یک نهنگ آبی می تواند طول تقریبا ۱۰۰ فوت داشته باشد و وزن آن تا ۱۹۱ تن هم رسیده است. نهنگ های آبی بزرگترین حیواناتی هستند که تاکنون زندگی کرده اند. آنها حتی از بزرگترین دایناسورها بزرگتر هستند.