از ابرها
آن تکه یی که تویی
نخواهد بارید
مِه همان خواهد بود
چشم بسته و فرو رونده
که بهتر ببیند
پرنده ی گلگون را
و تنها پرنده ی گلگون
نه این که هر لحظه شکوفاتر ست
بر فرقِ اسبِ رهگذر
نه چکمه های کوچکش
که به گونه های او مهمیز می زنند .