بی عشق هیچ فلسفه ای در جهان نبود

احساس در “الهه ی ناز بنان” نبـود

بی شک اگر که خلق نمی شد “گناهِ عشق”

دیگر خدا به فکر “شبِ امتحان” نبود

بنشین رفیق،تا که کمی درد دل کنیم

اندازه ی تو هیچ کسی مهربان نبود

اینجا تمام حنجره هـا لاف می زنند

هرگز کسی هر آنچه که می گفت،آن نبود

لیلا فقط به خاطر مجنون ستاره شد

زیرا شنیده ایم چنین و چنان نبود

حتی پرنده از بغل ما نمی گذشت

اغراق شاعرانه اگـر بارِمان نبود

گشتم،نبود،نیست… تو هم بیشتر نگرد

غیر از خودت که با غزلم همزبان نبود

دیشب دوباره از تو چه پنهان دلم گرفت

با اینکه پای هیچ زنی در میان نبود