رابطه داشتن با آدم ها...و حفظِ این ارتباط سخت ترین کارِ دنیاست !وقتی آنها به تو نیاز دارند...تو حوصله شان را نداری ...و زمانی که تو نیاز به آنها داری ...تازه می فهمی که هیچ کس را نداری !می فهمی چقدر تنهایی ...و چقدر نیاز داری با کسی حرف بزنی ...و چقدر دردناک است اگر سراغشان بروی.... و حوصله ات را نداشته باشند ...قصه این است که همه ی ما به هم محتاجیم...اما در زمان هایی که نباید !ما همان دست هایی هستیم که پس زدند...و پاهایی که پیش نکشیدند ...و یکی از همین روزها روی شانه هایی که نداریم ، به اندازه ی یک عمر ، اشک می ریزیم ...و در آغوشی که نیست ، می میریم ...