آدمهای بی تفاوت ،همیشه بی تفاوت نبوده اند. روزی ، جایی ، برای کسی تمام احساسشان را گذاشته اند و ندیده ، حرفهایشان را زده اند و نشنیده ، آنقدر که به مرز بی حسی مطلق رسیده اند جایی که حتی خودشان را یادشان نیست ، جایی که دیگر حرفی برای گفتن ندارند! بی توجهی آدمها را بی توجه میکند ، حتی به خودشان ! و این یعنی یک فروپاشی مزمن ، یعنی ؛ یک مرگ تدریجی...