همه‌ی ما فکر می‌کنیم هنوز به اندازه کافی زمان داریم تا با دیگران یک سری کارها را انجام دهیم و به آن‌ها چیزهایی را که می خواهیم و باید، بگوییم...

و بعد ناگهان اتفاقی می‌افتد که باعث میشود بایستیم و به کلماتی مثل اگر و ای کاش فکر کنیم...