کــــاش همـــه یِ زن هــــا مــــــردی را داشـــــتنـد کـــه عاشقشـــــان بــــود ...
مــــردی که حرفــــــ هایشان را می فهمید ...
ظرافتشــــان را به جان می خــــــــرید ...
و روزانــــه چند وعده ؛
از زیبایی و خاص بودنشــــــان تعریفــــــ می کرد ...
و کــــاش مـــــردها ؛
زنی را کنارشــــــان داشتند که عاشقـــــــش بودند ...
که به آنها تکیه می کرد ... و قبولشــــان می داشت ...
آن وقت جهانـــــمان پر می شد از زنانی که پیر نمی شـــدند ،
مردانی که سیگـــــــار نمی کشیدند ،
و کودکانی ؛
که انسان های سالــــــمی می شدند ... !
