وَ مِنْ كِتاب لَهُ (عَلَيْهِ‌السَّلامُ)
از نامه های آن حضرت است
اِلى اُمراءِ الْبِلادِ فى مَعْنَى الصَّلاةِ
به کارگزاران شهرها در رابطه با وضع نماز
اوقات الصلوات اليوميّة
«أَمَّا بَعْدُ،»۱
اما بعد،
«فَصَلُّوا بِالنَّاسِ الظُّهْرَ»۲
نماز ظهر را با مردم بخوانید
«حَتَّى تَفِیءَ الشَّمْسُ مِنْ مَرْبِضِ الْعَنْزِ،»۳
تا وقتی که خورشید به اندازه خوابگاه یک بز از نصف النهار به جانب مغرب برگردد.
«وَ صَلُّوا بِهِمُ الْعَصْرَ»۴
و نمازعصر را به جماعت بخوانید
«وَ الشَّمْسُ بَیْضَاءُ حَیَّةٌ فِي عُضْو مِنَ النَّهَارِ»۵
آن گاه که خورشید درپاره ای از روز سپید و جلوه گر است
«حِینَ یُسَارُ فِيهَا فَرْسَخَانِ.»۶
و می توان تا غروب کردنش به اندازه دو فرسخ راه پیمود.
«وَ صَلُّوا بِهِمُ الْمَغْرِبَ حِینَ یُفْطِرُ الصَّائِمُ،»۷
و نماز مغرب را وقتی با مردم بخوانید که روزه دار افطار می نماید،
«وَ یَدْفَعُ الْحَاجُّ إِلَى مِنًی.»۸
و حاجی به جانب مِنی می رود.
«وَ صَلُّوا بِهِمُ الْعِشَاءَ حِینَ یَتَوَارَی الشَّفَقُ إِلَى ثُلُثِ اللَّیْلِ،»۹
و نماز عشا را از وقتی که سرخی پنهان می شود تا ثلث از شب با مردم بخوانید.
«وَ صَلُّوا بِهِمُ الْغَدَاةَ»۱۰
و نماز صبح را هنگامی بخوانید
«وَ الرَّجُلُ یَعْرِفُ وَجْهَ صَاحِبِهِ،»۱۱
که مرد می تواند چهره دوستش را تشخیص دهد.
«وَ صَلُّوا بِهِمْ صَلاَةَ أَضْعَفِهِمْ،»۱۲
نمازتان بامردم همچون نماز ناتوان ترین آنان باشد،
«وَ لاَ تَکُونُوا فَتَّانِینَ.»۱۳
و در طول دادن نماز عامل به فتنه افتادن مردم نباشید.
