سلام می کنم به باد

، به بادبادک و بوسه،

به سکوت و سوال و به گلدانی

، که خواب ِ گل ِ همیشه بهار می بیند!

سلام می کنم به چراغ

، به «چرا» های کودکی،

به چالهای مهربان گونه ی تو! سلام می کنم

به پائیز ِ پسین ِ پروانه، به مسیر مدرسه

، به بالش نمناک، به نامه های نرسیده!

سلام می کنم به تصویرِ زنی نِی زن

، به نِی زنی تنها، به آفتاب و آرزوی آمدنت!

سلام می کنم به کوچه، به کلمه، به چلچله های بی چهچه

، به همین سر به هوایی ِ ساده! سلام می کنم به بی صبری

، به بغض، به باران، به بیم ِ باز نیامدن ِ نگاه ِ تو...

باور کن من به یک پاسخ کوتاه،

به یک سلام سر سری راضیم!

آخر چرا سکوت می کنی؟