باید خودت را مشغول به کار و مشغله‌ای کنی تا فرصت نکنی به مسائل پوچ و بی‌اهمیت فکر کنی یا به رابطه‌های سمی و آزاردهنده و بی‌هدف بپردازی!مشغول که باشی، ذهن و روان منسجم‌تر و افکار آرام‌تری داری و به سخنان بیهوده و بحث‌های بی‌نتیجه فکر نمی‌کنی.مشغول که باشی و هدف که داشته‌باشی، زود نمی‌رنجی از هر اظهار نظری و هر گفتگوی فاقد منطق و کودکانه‌ای را ادامه نمی‌دهی و هر واکنشی را به خودت نمی‌گیری و هر رفتار و اشتباه جزئی و آزاردهنده‌ای را به کل یک انسان تعمیم نمی‌دهی!سعی کن هرجای جهان که هستی و با هر سطح از توانایی و مهارتی که داری، خودت را در مفیدترین شرایط ممکن جهانت مشغول به کاری کنی، تلاش کنی، نگاهت به مقابل باشد و هدفمند باشی.از قدیم درست گفته‌اند که ریشه‌ی تمام اندوه‌های جهان در بی‌هدفی و بی‌کاری‌ست.بیش از حد اهمیت نده، کار کن، وقت نداشته‌باش، خسته‌شو و بدون فکر بخواب..