|
لبخند بزن لحظه ها را دریاب
| ||
|
دوستت دارم نه تنها برای آنچه که از خود ساخته ای بلکه برای آنچه که از من می سازی
دوستت دارم برای بخشی از وجودم که تو شکوفایش می کنی
دوستت دارم چون دست بر دل فسرده ام می نهی، زنگارهای بی ارزش و بی مقدار به سویی می زنی و نور می تابانی بر گنجینه های پنهانی که تاکنون در ژرفا مانده بودند
دوستت دارم چون یاریم می کنی که از تخته پاره های زندگی، نه یک کپر، که معبدی در خور بنا نهم کمک می کنی که کار روزانه ام، نه یک سرشکستگی بلکه ترنم ترانه ای باشد
دوستت دارم چون بیش از هر کیش و آیینی به رویش من یاری رسانده ای فراتر از هر سرنوشتی شادی را به من ارزانی داشتی این همه را هدیه داده ای بی هیچ تماسی، کلامی و یا اشارتی به این کار توانا گشته ای چون خود بوده ای شاید دوست بودن در نهایت به همین معنا باشد
[ دوشنبه بیست و یکم فروردین ۱۴۰۲ ] [ 13:58 ] [ گنگِ خواب دیده ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||