انتظــار خبری نیــست مرا
نه ز یــاری، نه ز دیّار دیــاری - بــاری
برو آن جـــا که بُوَد چــشـمی و گــوشـی بــا کس.
برو آن جـــا که تو را منتظرند.
قاصدک!
در دل مــن، همه کـــورند و کـــرند.
دست بردار از ایــن در وطن خویـــش غریــب.
قــاصد تـــجربه هـــای همه تلخ
با دلم می گوید
که دروغـــی تو، دروغ.
که فریـــبی تو، فریـــب.
​