تا به فراق خو کنم، صبر کجا، قرار کو؟
وعده‌ی وصل اگر دهد، طاقت انتظار کو؟

باز به کوچه‌ی هوس، طفل مذاق و مدّعی
-بی‌ادبانه می‌رود، سیلی روزگار کو؟

یار و رقیب را به هم، این‌همه الفت از چه شد؟
شرم رقیب بر طرف، تندیِ خوی یار کو...؟