لبخند بزن
لحظه ها را دریاب 

کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من

این ضرب المثل رو خیلی شنیدیم و خیلی هم به کار بردیم ولی ایا واقعا به این ضرب المثل اعتقاد داریم ؟

چه کسی به ما کمک میکنه ، چه کسی میتونه اوضاع ما رو بهتر کنه ، شما فکر میکنی چه کسی غیر از ما توانایی و لیاقت و حتی قدرت این رو داره که بتونه توی زندگی ما ( از منظر مالی ، سیاسی ، اعتقادی ، سلامتی ) تغییر ایجاد کنه ؟

در اینکه نیروهای بیرونی برای اینکار لازم هست حرفی ندارم . قبول دارم مثلا وقتی مریض میشیم باید بریم پیش دکتر ، یا هر کشوری حتما حاکمیتی خوب میخواد یا .... ولی واقعا اونا برای تغییر در اوضاع ما کافی هستن؟

اگر من همینجوری بشینم و هی بگم که اوضاع مالی و اقتصادی یا سیاسی خرابه ، ایا درست میشه تا کی باید غرغر کنیم. کی میخوایم خودمون رو یه تکونی بدیم، خودمون رو باور کنیم و یه حرکتی بکنیم. دکتر خوبه که باشه ولی اون نمیتونه همه ابعاد سلامتی من رو تضمین کنه و همیشه در کنار من باشه و به من نظارت داشته باشه. سهل است اگر بگم که اصلا یک درصد از کل ابعاد سلامتی من رو نمیتونه بررسی و کنترل و بهبود بده.

یا حاکم نمیتونه اوضاع سیاسی و اقتصادی ما رو به تنهایی تغییر بده. (من طرف دار یا علیه هیچ مقام ، گروه ، حذب یا .... نیستم ) واقعا میتونه ؟ اگه تنهایی میتونه این کار رو بکنه پس من چکاره ام ؟ یه تیکه سنگ که هیچ کاری ازش نمیاد یا یه بی مصرف ؟

اگه من خودم نتونم کاری انجام بدم که یه ذره اوضاع خودم رو تغییر بدم پس دولت چطور میتونه این کار رو بکنه ؟

شمایی که همش انتقاد میکنی یا فحش میدی یا ..... اگه فکر میکنی این کمک میکنه که اوضاع بهتر بشه بیا به ما هم این موضع رو توضیح بده تا ما هم تسبیح برداریم و از صبح تا شب بشینیم فحش بدیم و انتقاد کنیم و غرغر. این مثل این میمونه که فقط دنبال دکتر بگردم و هر دکتری که به مذاق من خوش نیومد رو بگم این به درد نمیخوره و بَده و از این دکتر به اون دکتر برم و فکر کنم که دکتر باید حال من رو بهتر کنه و لازم نیست خودم کاری کنم ، ایا این طرز فکر درسته؟

بخدا اگر المان ، امریکا یا ژاپن یا .... هم بخواد بیاد بر ما حکومت کنه تا ما اوضاعمون خوب بشه، مثل این میمونه که ما دکترمون رو عوض کنیم و انتظار داشته باشیم که حالمون خوب بشه !! بخدا نمیشه. دیدم و شنیدم که میگم یارو میگه کاشکی امریکا میومد ایران رو میگرفت یا فلان شخص اگه بیاد اوضاع خوب میشه زهی خیال باطل. ( با کیا شدیم هشتاد میلیون )

این به این معنی نیست که هر دکتری دکتر خوبیه ولی اگه دکتر هم دکتر خوبی باشه به تنهایی نمیتونه کاری کنه ولی اگه من که حالم بَده خودم به فکر خودم باشم و در راستای بهبود حال خودم تلاش کنم میتونم تا حدی به خودم کمک کنم.

نمیدونم شما چی فکر میکنی ولی من فکر میکنم که باید خودمون یه کاری کنیم، غرغر کردن کاری رو درست نکرده و نمیکنه. اولین چیزی که باید قبول کنیم اینه که هیچ کس جز من مسئول من نیست و من از هیچ کس جز خودم طلب کار نیستم و این منم که به خودم بدهکارم.

اگه داری به این فکر میکنی که این بابا خودش داره غرغر و انتقاد میکنه باید بگم حق با شماست ولی من چند تا ایده دارم که تعدادیش رو عملیاتی کردم و قصد دارم باقیش رو بسپارم به کسانی که میتونن روی اون ایده ها کار کنن واقعا اگه انجام بشه خیلی چیزها تغییر میکنه شاید همین جا راجع بهشون بنویسم.

مخلص کلام اگه خودمون کاری نکنیم (به یاری و توکل به خدا) کاری انجام نمیشه و هیچ کس جز خودمون نمیتونه به ما کمک کنه، هر وقت این رو فهمدیم و بلند شدیم تا کاری کنیم کاری انجام میشه اگه نه، نه.

[ سه شنبه بیستم اردیبهشت ۱۴۰۱ ] [ 16:9 ] [ گنگِ خواب دیده ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ




خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی و ما رستگار


حسن پوش
امکانات وب
<

کد هدایت به بالا