|
لبخند بزن لحظه ها را دریاب
| ||
|
دل که دایم عشق میورزید رفت گفتمش جانا مرو ، نشنید رفت هر کجا بوی دلارامی شنید یا رخ خوب نگاری دید رفت هرکجا شکرلبی دشنام داد یا نگاری زیر لب خندید رفت در سر زلف بتان شد عاقبت در کنار مهوشی غلتید رفت دل چو آرام دل خود بازیافت یک نفس با من نیارامید رفت چون لب و دندان دلدارم بدید در سر آن لعل و مروارید رفت دل ز جان و تن کنون دل برگرفت از بد و نیک جهان ببرید رفت عشق میورزید دایم ، لاجرم در سر چیزی که می ورزید رفت باز کی یابم دل گمگشته را؟ دل که در زلف بتان پیچید رفت بر سر جان و جهان چندین ملرز آنکه شایستی بدو لرزید رفت ای عراقی ، چند زین فریاد و سوز ؟ دلبرت یاری دگر بگزید رفت [ دوشنبه پانزدهم آبان ۱۴۰۲ ] [ 18:28 ] [ گنگِ خواب دیده ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||
