رسیدن به آرامش زمانی اتفاق می‌افتد که متوجه بشی؛رنج، بخشی از زندگیه اما خوبه به دلیلی رنج بکشی که ارزش داشته باشه و بعدا شرمنده خودت نباشی...نباید به خاطر چند لحظه خوشی، خودت رو راضی به انجام دادن کاری کنی که منطقی نیست...تو فقط با اشتباهاتت تعریف نمیشی و فراتر از اتفاقات بد زندگیت هستی...بیهوده‌ترین کار دنیا اینه که خودت رو با کسی مقایسه کنی...این‌که بقیه چطور با تو رفتار میکنن نباید معیار ارزش تو باشه(آدم‌ها بر اساس حال و هوای خودشون رفتارهای متفاوتی نشون میدن)...همه مشکلات تحت کنترل تو نیستن اما این بستگی به خودت داره که چطور بهشون معنا ببخشی...و مهم‌ترین مسئله اینه که باوجود همه زخم‌ها و خستگی‌هات بازم می‌تونی ادامه بدی..