دریای سیاه

دریای سیاه، یکی از مهمترین آبهای معروف جهان و از جاذبه های گردشگری است. این دریا در جنوب شرقی اروپا واقع شده است. دریای سیاه ، دریایی ست که بین آسیا و اروپا واقع شده است و به وسیله تنگه بُسفُرس به دریای مرمره و مدیترانه متصل می‌شود. این دریا، شش کشورِ روسیه، رومانی، بلغارستان، اوکراین، گرجستان و ترکیه را، از طریق دریای مدیترانه به اقیانوس اطلس پیوند می‌دهد.

این دریا در گذشته نام‌های دیگری هم داشت. یونانیان باستان آن را با نام دریای سکیتیان (Scythian) یعنی نام قبایلی که در آن زمان سواحل این دریا را تصرف کرده بودند، می‌شناختند. یونانی‌ها همچنین این دریا را دریای نامهربان (Pontos Axenos) می‌خواندند. اما پس از مهاجرت به شبه‌جزیره کریمه (Crimea) در شمال دریای سیاه، متوجه روی دیگر و نه چندان نامهربان این دریا شدند و به آن نام دریای مهمان‌نواز (Pontos Euxenos) را دادند.

تاریخچه:

تاریخچه این دریا، به ۲۲ هزار سال پیش بر می‌گردد. زمانی که تنها یک دریاچه کوچک آب شیرین بود. اما در حدود ۷ تا ۹ هزار سال پیش، با افزایش گرمای جهانی و آب شدن کوه‌های یخ قطبی و یخچال‌ها و بالا آمدن سطح آب دریا‌ها، آب دریای مدیترانه به سمت تنگه بسفر (Bosporus) سرازیر شد که این اتفاق باعث تبدیل شدن این دریاچه کوچک به دریای بزرگ سیاه شد. دانشمندان آلمانی متوجه پیدایش مرجانی‌هایی در کف این دریا شدند که در اثر فرایندهای میکرو ارگانیزم‌های این دریا، با عناصر متان و سولفات ایجاد شده‌اند. این مرجان‌ها امروزه به عنوان قدیمی‌‌ترین نشانه‌های حیات بر روی زمین شناخته می‌شوند.

ویژگی‌ها:

دریای سیاه با عمق ۱۲۷۱ متری، از دریاهای عمیق به شمار می‌آید، اما میزان نمک در آن کم‌تر از سایر دریا‌ها است. این دریا به دو لایه بودن معروف است. لایه دارای اکسیژن که عمق ۲۰۰ متر اول آن را شامل می‌شود و در آن نشانه‌های حیات، کاملاً وجود دارد. لایه دوم که به آن لایه مرده می‌گویند از نظر ترکیبات به گونه‌ای است که تاکنون هیچ موجودی نتوانسته در آن دوام بیاورد. دلیل ایجاد لایه دوم احتمالاً آب‌نمکی سرازیر شده از دریای مدیترانه است که با آب شیرین این دریاچه در گذشته ترکیب شد و به علت چگالی بیش‌تر به اعماق آن رفت. در حالی که لایه رویی این دریا به صورت ترکیبی از آب شیرین و آب شور شکل گرفت. این قسمت عمیق‌تر که ۷۸ درصد از حجم آب این دریا را شامل می‌شود، حاوی آبی عاری از هیدروژن سولفید است.

دریای سیاه و کشتی‌هایش

دریای سیاه شامل تعدادی خوک آبی است که تعدادشان به سرعت رو به کاهش است. همچنین دلفین‌های دماغ بطری (Bottlenose dolphins) این دریا به دلیل استعدادشان در اجرای کارهای نمایشی و توانایی یادگیری سریع، دردلفیناریوم‌ها و شهربازی‌ها متقاضی‌های بسیاری دارند. در میان سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۱ میلادی ۱۲۰ عدد از این دلفین‌های دماغ بطری در تجارت‌های بین‌المللی جا به جا شدند. این‌گونه از دلفین‌های دریای سیاه به‌طورکلی با دلفین‌های دریای مدیترانه و اطلس متفاوتند.

1- این محبوبیت نه تنها به خاطر نام آن است که به دلیل رفتار نسبتا نامتعارف با طبیعت اشاره دارد، بلکه به دلیل برخی ویژگی های شگفت آور آن است.
با گذشت زمان ، تصویر این دریا، تغییر کرده است. به عنوان یکی از غنی ترین و زیباترین مجموعه های برتر از لحاظ گیاهی و جانوریست که با داشتن بیش از ده جزیره کوچک در دریای سیاه به عنوان یکی از جاذبه های محبوب گردشگری ترکیه وجهان تبدیل شده است.

2- یکی از بهترین و شناخته شده ترین حقایق دریای سیاه، منشا اسم آن است که هنوز نامشخص است. نظریه های مختلفی وجود دارد که چگونه این دریا به این نام خاص نامیده می شود. نظریه ها بیان می کنند که قبل از اینکه به عنوان دریای سیاه نامگذاری شود، به عنوان "دریای بی حس" نامیده می شده که عمدتا به دلیل حضور قبایل وحشی در سواحل آن است. هنگامی که یونانیان روی خط ساحلی آن قرار گرفتند، نام آن به "مهمان نواز" تغییر یافت. این دریا در طول قرن ها توسط افراد مختلف به نام های بسیاری نامیده شده، اما این نام خاص که معروف ترین آن است، در قرون وسطی به آن داده شد. اسناد تاریخی نشان می دهد که در طول دوره امپراتوری عثمانی، دریای سیاه نام هایی از قبیل بهرسیه یا کارادینیز نامیده می شود که به معنای "دریای سیاه" در ترکی عثمانی است.

3- فرضیه های بیشتری در پشت سر گذاشتن نام دریای سیاه وجود دارد. بر اساس یک استدلال، طوفان در طول زمستان آب دریا را سیاه می کند، که منجر به نامِ دریای سیاه می شود. نظریه دیگری پیشنهاد کرده که اشیائی که در آب غوطه ور می شوند پس از یک دوره زمانی از لجن سیاه عبور می کنند. کشف چنین چیزهایی در دریا ممکن است دلیلی برای نام آن باشد.

4- یکی از جالب ترین واقعیت های مربوط به اکسیژن آب است. به طور دقیق، کمبود قابل توجهی از اکسیژن در آب وجود دارد. به این معنی که حرکت آب بین لایه های پایین و بالای دریا پدیده ای نادر است که ممکن است در هر نقطه از جهان پیدا شود. این باعث می شود اختلاف دمای قابل توجهی بین این لایه ها ایجاد شود و از این رو آب دریا تیره شود.
5- به گفته تعدادی از زمین شناسان ، دریای سیاه در حدود 7000 سال پیش دریاچه ی آب شیرین بود که پیش از ظهور آب در دریای مدیترانه باعث ورود آب شور به دریاچه شد. در راستای این نظریه، بسیاری استدلال می کنند که در اثر جاری شدن سیل عظیم که در داستان حضرت نوح در کتاب مقدس نیز ذکر شده است؛ به رنگ تیره درآمده است .

6- سطح آب دریای سیاه به دلیل عدم وجود هرگونه جزر و مدی کم است. این باعث می شود دریا هیچ گونه نوسانی نداشته باشد و شنا در دریای سیاه امکان پذیر است. این دریا دارای سطح بالایی از مواد معدنی و نمک است که به طور معمول روی آب شناورند که شاید دلیلی بر تیره نشان دادن آب دریا شود.

7- دریای سیاه دارای جزایر کوچک است. این جزایر حدود ده تا هستند و دارای گونه های مختلف جانوری و گیاهی منحصر به فرد است. این جزایر که اکثرا متعلق به کشورهایی مانند بلغارستان، اوکراین، ترکیه و رومانی است شامل جزیره ی مارلیک هم هستند که در نزدیکی دلتای دانوب واقع شده است. جزیره سنت توماس در بلغارستان نیز به دلیل ماهیانی که در آب های اطراف جزیره وجود دارند، از اهمیت بالایی برخوردار است. سایر جزایر دریای سیاه عبارتند از: سنت آناستازیا (بلغارستان)، برزن و گیرسون (ترکیه)، جرگه گل (اوکراین) و ...

8- یک واقعیت جذاب و تقریبا ترسناک این است که در آبهای دریای سیاه ، مردگانی وجود داشته باشد. باقی مانده ی کشتی های غرق شده و انسان ها و دیگر مواد تجزیه پذیر مانند طناب، چوب و ... هنوز هم در سواحل دریای سیاه یافت می شود. متاسفانه این پدیده منجر به ایجاد شایعات در مورد دریای سیاه شده است