که…

واقعیت این است، حالِ دل‌ات که رو‌به‌راه باشد و کودکِ معصوم و سرخوش درونت بیدار باشد،دیگر مهم نیست چند شمع کیک تولدت را فوت کرده‌ای،یا چندان اهمیتی ندارند خطوط متقاطع و کشیده‌ شده‌ی پهن و باریک رخساره‌ات.
اگر که رنگِ دندان‌هایت گرفتند گیسوان‌ات، دلواپس نباش؛چون همیشگی‌ست در وجود تو دخترکی بازیگوش که با پیچ و تاب موهای بورش دریایی پرتلاطم را می‌آفریند…!
 هنوز هم می‌توانی از آن پیراهن های گل‌دار و سبز رنگ‌ات بر‌ تن کنی و موهایت را ببافی، چای کم‌رنگ و دَم کشیده‌ات را بنوشی و از آن خنده‌های دلبرت بزنی و کیفش را ببری