آدم‌ها علاقه‌ای به دیدن وضعیت درونی‌ات ندارند، به همین خاطر است که تابه‌حال کسی متوجه ویرانی درون ما نشده‌است.
ما از درون ویران شده‌بودیم، فرو ریخته بودیم، اما همچنان لبخند روی لبانمان بود.
مجبورمان کرده‌بودند پوسته‌ی ظاهری را حفظ کنیم، چون درونمان اهمیت چندانی نداشت.