گردش من به دور محور توست
تا گمان می کنی جهان توام ‏ 
ای منار بلنگردشد مسجد شهر 
چه دل انگیز که اذ(ز)ان توام

آرش مرزهای عشق نما
تیر هایت چقدر درمان است
هدف تو دل من و من هم
احتراماً خم کمان توام

گوش‌کن چشم‌های خوش‌سخنم
با تو سرگرم گفتگو هستند
اگر از حلق من زبان بکشند 
باز با چشم هم/زبان توام

ای شب غرق در سحابی من
 روز گرم من، آفتابی من
 با توام ای همیشه آبی من
 تا تو باشی من آسمان توام

آی دریای بی کرانه‌ی من 
زنده‌ام چون تویی بهانه‌ی من
تا تمام تو زیستگاه من است
من تمامیِ ماهیانِ توام

ما دوتا مستِ شورِ عشق به سر
بودنِ ما بدون هم ابتر 
در کنار همیم سکر آور
تو شراب و من استکان توام

گفتم از تو، تو را به تو قدری
گفتم از من، مرا به تو قدری
اول و آخر سخن این است
مرکزم باش تا جهانِ توام