سکوتسکوی امن خیال استوقتی بی پروا پر میگشاییمیروی تا رگ اندوه ماهخوشا بحال ابرهاهم شانهٔ پروازتکوچ میکنندمن اماچشم هایم از نبودنت پر استو لبم از دعایت لبریز
کد هدایت به بالا