در غرب خبری نیست (اریش ماریا رمارک)

اریش ماریا رمارک (Erich Maria Remarque) (۱۸۹۸-۱۹۷۰) نویسنده مشهور آلمانی عمده شهرتش به خاطر این رمان ضد جنگ می باشد. رمارک بعد از جنگ اول خانه‌ای در سوییس ساخت، ولی رژیم نازی کتاب‌های ضد جنگ او را توقیف و تابعیتش را لغو کرد.

بسیاری معتقدند که این کتاب (1929) بزرگترین رمان ضد جنگ است. کتاب تجربه ی آلمان در طول جنگ جهانی اول را بیان می کند.
«من جوان هستم، من بیست ساله هستم؛ با این حال من از زندگی چیزی جز ناامیدی، مرگ، ترس و سطحی نگری پر از غم و اندوه نمی دانم...»
این وصیت نامه «پل باومر» است که در جنگ جهانی اول با همکلاسی های خود برای حضور در ارتش آلمان ثبت نام می کند. آنها با شور و شوق جوانی به سرباز تبدیل می شوند و آماده ی جنگیدن، اما دنیای وظیفه، فرهنگ و پیشرفت، که به آنها آموزش داده شده بود، در زیر اولین بمباران در سنگرها شکسته شده و قطعه قطعه می شود.

تمام داستان به صورت اول شخص از زبان پل بایمر نقل می‌شود، به جز پاراگراف آخر که حاوی خبری دربارهٔ پل بایمر است. پل و تعدادی از همکلاسی‌هایش تحت تأثیر سخنرانی‌های میهن‌پرستانهٔ معلمشان، داوطلبانه در ارتش نام‌نویسی کرده‌اند. اما پس از تجربهٔ واقعیت‌های جنگ به این نتیجه می‌رسند که حس ملی‌گرایی و وطن‌پرستی که با اعتقاد به آن به ارتش پیوستند، اکنون به نظرشان پوچ و توخالی می‌رسد و جنگ چهرهٔ باشکوه و غرورآفرینش را نزد آن‌ها از دست می‌دهد.
طی سال ها وحشت با پوست و گوشت حس می شود، پل یک اعقاد دارد و آن مبارزه با اصل نفرت است که سبب می شود جوانانی از یک نسل با لباس های متفاوت، به طور معناداری در برابر هم قرار بگیرند و دست به کشتن یکدیگر بزنند.
نیویورک تایمز نوشته است:
"جهان با وجود اریش ماریا رمارک نویسنده ی بزرگی در خود دارد. او یک نویسنده ی درجه یک است، مردی که می تواند زبانش را به خواست خود به کار گیرد. خواه از انسان ها و خواه از طبیعت بی جان بنویسد، نوشته ی او حساس، محکم و مطمئن است. ”

رمارک: به نظر من بدیهی می‌نمود که آدمها صلح‌طلب یا ضدجنگ باشند. همیشه فکر می‌کردم که همه‌ی انسانها مخالف جنگ‌اند، تا آنکه دریافتم کسانی هم هستند که موافق آن‌اند، بخصوص کسانی که خود مجبور نیستند در آن شرکت کنند!

از این رمان، چند فیلم ساخته شده که آخرین آنها در سال 2022 به کارگردانی ادوارد برگر توسط نتفلیکس بسیار موفق می باشد.