مکتبهای اسطوره شناسی

مکتبهای اسطوره شناسی در پی شناخت و تحلیل اساطیر پیدا شد. اسطوره در دیدگاههای گوناگون که هر کدام به شاخه ای از علوم، مانند زبان شناسی، جامعه شناسی، روانشناسی و… وابسته اند؛ تعریف های متفاوتی دارد. ازین رهگذر برای شناخت بهتر اساطیر دیدگاهها یا مکتبهای اسطوره شناسی پدید آمد. از سویی اساطیر یک قوم مانند ابزاری برای توضیح نمادین کارکردهای دینی عمل می کنند و از سوی دیگر اسطوره بازتابی از ساختار زندگی اجتماعی یک ملت است و نشان می دهد چگونه این ساختار به جهان ایزدان یا نیروهای فوق طبیعی وابسته اند. بنابراین برای شناخت یک اسطوره باید دیدگاههای گوناگون دانش اساطیر (مکتبهای اسطوره شناسی) را شناخت. نخستین کسانی که به اسطوره شناسی توجه کردند فیلسوفان سده های سوم و دوم پیش از میلاد بودند. رشد فلسفه در یونان باستان موجب رشد تفسیرهای تمثیلی اسطوره شد. از شمار مکتبهای اسطوره شناسی میتوان موارد زیر نام برد:

• مکتب اوهمریسم
• مکتب نشر و پراکندگی
• مکتب تحول و تکامل گرایی
• مکتب ساختارگرایی
• مکتب کارکرد گرایی
• مکتب تطبیقی
• مکتب تمثیلی- نمادین
• مکتب پدیدار شناختی
• مکتب فلسفی
• مکتب روانکاوی
• مکتب رمانتیک
• مکتب وین
• مکتب بابل شناسی
• مکتب الگوگرایی