دیوانه مگر کیست منم با نفسی تنگ
دل خسته ز دنیا و چنین مردم دلسنگ

این عمر دگر رفت مرا همنفسی نیست
‌خواهم که شوم راحت از این مردم صد رنگ

امشب دگر این عمر گرانمایه چه ارزد
وقتیکه تویی با دل پر غصه و دلتنگ

خواهم که شود حبس در این سینه دگربار
این آه که هر دم بزند بر دل من چنگ...