به درختان نگاه كن. خورشید طلوع می‌کند و آب روی برگ‌های درختان شروع به بخار شدن می‌کنند. لحظه‌ای كه یك برگ شروع كند به بخار كردن آب، از ریشه‌ها آب تازه شروع به گردش می‌کند، زیرا این یك روند طولانی است. برگ آب را جذب می‌کند و سپس نزدیك برگ، خشك شدن اتفاق می‌افتد.
آن خشكی بی‌درنگ آب را از تركه می‌مکد، آنگاه تركه خشك می‌شود و تركه، آب را از شاخه‌اش می‌مکد. این روند تا ریشه‌ها ادامه می‌یابد و سپس ریشه آب را از زمین می‌مکد. اگر برگ‌ها فكر كنند: «اگر ما آب را بخار كنیم، خواهیم مرد و از تشنگی هلاك می‌شویم» درخت خواهد مرد!
زیرا در این صورت منابع جدید در دسترس نخواهند بود، آن‌وقت ریشه‌ها قادر به عمل كردن نخواهند بود.