درس شماره 1: مقایسه کردن، موجب می شود که انسان برای خوشبختی خودش دلتنگ شود.

درس شماره ۲: خوشبختی، غالبا بی‌خبر و ناگهانی (سورپرایز کننده) می‌آید.

درس شماره ۳: بسیاری از مردم، خوشبختی خود را فقط در آینده می‌بینند.

درس شماره 4: بسیاری از من فکر می‌کنند که خوشبختی به معنای ثروتمند یا قدرتمند بودن است.

درس شماره 5: برخی اوقات خوشبختی به این معنی است که چیزی را نفهمی.

درس شماره 6: خوشبختی یعنی یک پیاده‌روی حسابی در میان کوه‌های ناشناخته زیبا.

درس شماره 7: این یک اشتباه است که فکر کنیم خوشبختی هدف است.

درس شماره 8: خوشبختی یعنی اینکه انسان با آدم‌هایی که دوستشان دارد باشد.

درس شماره 8ب: بدبختی یعنی اینکه انسان از آدم‌هایی که آنها را دوست دارد جدا باشد.

درس شماره 9: خوشبختی یعنی این که خانواده آدم هیچ کم و کسری نداشته باشند

درس شماره 10: خوشبختی یعنی این که آنان شخصی داشته باشد که عاشق آن است.

درس شمارة 11: خوشبختی یعنی این که انسان، یک خانه و یک باغ داشته باشد.

درس شماره ۱۲: خوشبختی یعنی این که انسان احساس کند برای دیگران، مفید است.

درس شماره ۱۳: خوشبختی یعنی این که انسان، همان گونه که هست، دوست داشته شود.

درس شماره ۱۴: خوشبختی یعنی این که انسان، همیشه خود را سرزنده احساس کند.

درس شماره ۱۵: خوشبختی یعنی این که انسان جشن حسابی بگیرد.

درس شماره 16: خوشبختی، یعنی این که انسان به خوشبختی کسانی فکر کند که دوستشان دارد.

درس شماره ۱۷: خورشید و دریا برای تمامی انسان‌ها خوشبختی هستند